vrijdag 21 juli, 2017
laatstenieuws

Herinneringen

Vitesse ’35 heeft als oudste tafeltennisclub van Oost-Nederland een rijke geschiedenis. Ooit begonnen als een “speeltje” van zeven jongens groeide de club uit tot het Vitesse ’35 van vandaag. Een geschiedenis met ups en downs. Op deze pagina’s halen we herinneringen op.

In 1974 werd Vitesse ’35 koninklijk goedgekeurd: een mijlpaal in de geschiedenis. Ons koningshuis heeft trouwens toch wel wat met tafeltennis,zoals blijkt uit onderstaande foto.

Beatrics en trucs
Een foto van die zeven oprichters, maar dan 40 jaar later.

Oprichters-van-Vitesse-goedDe 7 oprichters van Vitesse’35 bijeen tijdens het 40-jarig jubileum in 1985. Van links naar rechts: Johannes Wouda, Hein de Leeuw, Henk Luisman, Ferdi ter Horst, Dirk van Dijk, Joop Dimmendaal, en Gerrit ter Horst.

En dan één van de beste spelers, die Vitesse’35 ooit heeft gehad: Johnny de Wilde. In de jaren vijftig werd hij maar liefst 5x Twents Kampioen.

Johnny de W(1)

Een hoogtepunt in de geschiedenis is in 1988 het Kampioenschap van Nederland.

foto-kampioensteam-klein

Kampioen van Nederland 1988 bij de jongens.V.l.n.r. Marcel ter Braak, Gert Kobes, John Horst en coach Wim ten Dam.

In de rubriek ” Moment van glorie” met bekende Twentse sporters op de website www.twentesport.com verscheen in oktober 2004 onderstaand artikel

Jaap Heerze
Jaap (1951) speelt sinds 1964 tafeltennis bij Vitesse ’35 in Hengelo. Jarenlang hoorde hij bij de beste spelers in Twente. Nu speelt hij nog steeds competitie, maar wel op een lager niveau. Ook was hij vele jaren sportverslaggever bij radio en televisie (TROS/Veronica en NOS/Langs de Lijn).
In het dagelijks leven was hij Hoofd Sport & Cultuur bij Saxion Hogescholen.

Virtueel museum van ultieme momenten

Vader en zoon, zij aan zij knokkend voor de punten
ton-jaap[1]” Wat is er nog mooier in sport dan het behalen van de overwinning? Niets, denk je als echte sportman. Maar als je dan al je sportieve ups en downs uit de afgelopen 43 jaar de revue laat passeren springt er bij mij toch een bijzonder moment uit. Nee, niet de Twentse Kampioenschappen in de jaren ’60 en ’70 of de landelijke competitiewedstrijden van Limburg tot in de kop van Groningen en de tientallen toernooien gedurende vele jaren.
Dicht bij huis in 2004 een doordeweekse competitie-wedstrijd in de tweede klasse in de eigen speelzaal van Vitesse ’35 in Hengelo. Ons team bestond toen uit drie vijftigers, te weten Wim ten Dam, Hans Lubbers en ikzelf. Daarnaast speelde ook mijn zoon Ton (toen 24) in ons team. Oude rakkers en veel routine, die zelfs op tv in een special van RTV Oost gevolgd werden, aangezien het het hoogst spelende team bestaande uit mannen van deze leeftijd was. Een bijzonder team, uiteraard door onze al gevorderde leeftijd en het feit dat vader en zoon er in speelden.
Na de eerste drie enkelspel-partijen stond zoals gebruikelijk het dubbelspel op het wedstrijdformulier. Normaal speelden Hans Lubbers en ik, maar Hans stelde vlak voordat we zouden beginnen voor, dat Ton en ik maar moesten dubbelen, want hij voelde zich niet echt in vorm. Dit verraste mij, want we hadden er altijd voor gezorgd, dat de relatie vader-zoon niet een rol mocht spelen, aangezien zowel Ton als ik in de wedstrijd dermate fanatiek waren, dat onze verhouding daar onder zou kunnen gaan lijden. Botsende karakters heet dat.
Maar wonder boven wonder: we speelden goed, wonnen de wedstrijd en…. er viel geen onvertogen woord! Een heel bijzonder gevoel: vader en zoon samen knokkend voor de punten achter de tafel!
Hier op terugkijkend was dit moment mooier dan alle bekers en medailles in de prijzenkast. Nu, jaren later, speelt Ton niet meer bij ons. Het tafeltennissen ging hem op dit niveau te gemakkelijk af. Hij verloor nauwelijks een wedstrijd en was vijf jaar onafgebroken clubkampioen. Hij volleybalt nu bij Webton/Hengelo in de derde divisie en Hans Lubbers en ik: wij spelen nog steeds in het eerste van Vitesse ’35, toch nog steeds in de eerste klasse.
Maar dat moment samen was en blijft het hoogtepunt”.

Oud-voorzitter en erelid Ben Butzelaar overleden.

Maandag 16 augustus 2010 is oud Vitesse ’35-voorzitter en erelid Ben Butzelaar op de leeftijd van 76 jaar overleden.
Ben was jarenlang het gezicht van Vitesse ’35: als speler, bestuurslid en voorzitter. Maar ook na zijn aftreden als voorzitter bleef hij een echte Vitesse-man. Altijd geïnteresseerd in het wel en wee van de club. Hij was van de oude stijl voor wat betreft de normen en waarden voor alle sporters: winnen is belangrijk, maar niet ten koste van alles.Wees sportief, dat was zijn motto.
Voor al zijn inspanningen voor de club, maar ook voor de afdeling Twente van de NTTB werd Ben onderscheiden met het erelidmaatschap en een koninklijke onderscheiding. Daarnaast werd het Vitesse ’35-clubhuis naar hem genoemd: “De Butz”. En daar was hij trots op. De laatste jaren was hij, zover zijn gezondheid hem dat toeliet, actief op de maandagmiddag bij de groep OudFit.
Ook hier regelde hij weer allerlei zaken, want een organisator bleef hij.
Hij heeft zich erg verheugd op het aanstaande 75-jarig jubileum van Vitesse en heeft het organisatiecomité met raad en daad en informatie over de geschiedenis van zijn club nog ter zijde gestaan. Helaas kan hij dit jubileum niet meer meemaken, maar zijn naam zal nog vaak genoemd worden en ook in het speciale Vitesse ’35 jubileumboek zal hij de plaats krijgen, die hem toekomt. Dat heeft hij verdiend. Ben bedankt !

Namens alle Vitessenaren,
Jaap Heerze

ben

Ben Butzelaar
5 juni 1934 – 16 augustus 2010